میوه معنا

در  هیاهوی خلسه آورِ خویش

تنهایی مهمان همیشگی است

جهانی سراسر سرد

پُر شده از سرمای هیچ

به گواهی آدمیانِ پُر زِ رنج بیداری

عشق می تواند سرآغاز سخن باشد

سخن، دروازه احساسِ بودن شود

بودن، پایان مهمان همیشگی باشد

جهان همچنان سر است اما

شکوفه ی بی رمق گرما

بی صبرانه منتظر انفجار ماست

جهان همچنان پُر از هیچ است اما

درخت تنومند معنا

بی دلیل میوه ی اختیار ماست