احمد نورانی

وکیل مدافع

۱۸ دی ۱۴۰۱

غربتِ سحر

در ، درِ خانه ی دوست نشینم شباهنگام
ماه با ان خنده ی تابناکش
می کند آواز دراین صبح زندگانی
ماه با آن چشمان غمناکش
می کند آغاز در این شب جاودانی
می نویسم ای دوست
از درد تنهایی
از لذّت رهایی
در غربتِ سحر
درخلوت این شعر
آه
این کدامین رنج است که می تابد؟!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *