همه چیز در مورد رانندگی در حالت مستی و تبعات آن در مورد راننده ؛ از حقوق کیفری تا بیمه
مفهوم «مستی» در ماده ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی
ماده ۷۱۸ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) مقرر کرده است هرگاه راننده در موقع وقوع جرم مست باشد، مجازات تصادفات تشدید میشود.
- اما این ماده تعریفی از «مستی» ارائه نداده است.
- در رویه قضایی، صرف اثبات مصرف الکل کافی نیست؛ بلکه باید احراز شود که راننده در زمان وقوع حادثه در وضعیت مستی قرار داشته است. این امر معمولاً از طریق الکلسنج و گزارش ضابطان قضایی اثبات میشود.
لینک مرتبط
تکلیف بیمه و مسئولیت مدنی راننده مست در تصادف
در قانون بیمه، مستی در بعضی موارد موجب عدم پرداخت خسارت و در بعضی موارد موجب دریافت خسارت از خود راننده است.
۱. خسارت وارده به شخص ثالث
- اصل حمایت از زیاندیده ثالث حاکم است.
- شرکت بیمهگر نمیتواند به استناد مستی راننده از پرداخت خسارت به شخص ثالث خودداری کند.
- اما به موجب ماده ۱۵ قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث، بیمهگر حق رجوع به راننده مقصر حادثه که مست بوده است را دارد؛ یعنی ابتدا شرکت بیمه خسارت زیاندیده را میپردازد و سپس میتواند وجوه پرداختی را از راننده مست مطالبه کند.
نکته مهم:
- در بیمه، به موجب بند «ب» ماده ۱۵، یکی از دلایل اثبات مستی گزارش نیروی انتظامی است،
- حتی اگر در دادگاه کیفری این موضوع اثبات نشود (مثلاً با استناد به قاعده درأ، قرار منع تعقیب صادر شده باشد).
- در امر بیمه، جبران خسارت عمدی بیمعناست و خسارت در حالت مستی در حکم خسارت ناشی از عمل عمدی است.
لینک های مرتبط
۲. خسارت وارده به خود راننده مست
- خسارت مالی به خودرو: با استناد به بند ۶ ماده ۶ آییننامه شماره ۵۳ بیمه مرکزی، خسارت غیرقابل پرداخت است.
- آسیب جانی به راننده مست: به موجب رای وحدت رویه شماره ۸۰۶ مورخ ۱۳۹۹/۱۱/۱۴، پرداخت خسارت به وی غیرقابل پرداخت است. پیش از صدور این رأی در این خصوص تشتت وجود داشت که منجر به صدور رأی وحدت رویه شد.
